VATAN

                                             VATAN

      Vatan, ne parsel parsel alınıp satılan, üstüne binalar yapılıp devre mülk olarak kiraya verilen yerdir, ne bir filozofun fikri saplantılarına koyduğu isim, ne de bir şairin duygusu veya gülün dalları arasındaki bülbülün yurdu…
      Vatan, “Vatan sevgisi imandandır” sözünü rehber edinenlerin imanının meyvesi, gözünün sürmesi, kalbinin ateşi, içinde büyüdüğü altın beşik, öz anasının nefeslerini hissederek kucağında emdiği sütü, atalardan miras kalan baba ocağıdır…
      Vatan, kılıçla alınan, güçle korunan, bedeli sadece kan ve can olan, devlet olmanın olmaz ise olmazı, toprak parçasıdır.
      Vatan, namuslu insanların öz malıdır, para ile satılmaz; “vatanını satan namusunu satar” denilmiştir.
      Dini olmayan kararmış bir vicdan, vatan, bayrak ve millet sevgisi olmayan insan, ceddine sahip çıkmayan evlat, kaldır hepsini bir kenara fırlat; yüzlerine tükür ve at…
      Yal içtiği kapının önünde yatıp havlayan bir it; vatanına, milletine, bayrağına ihanet edenlerden daha değerli, daha sadık, daha itibarlıdır…
      Vatan, Millet denen ağacın köküdür, vatansız millet olmaz, milli kimliğini ve vatanını kaybeden ölü milletler mezarlığına gömülür.
      Bu vatan, dünyada bir eşi ve benzeri olmayan metrekaresine 6000 merminin isabet ettiği ve o mermilere göğsünü siper eden 255.000 şehidin yattığı Çanakkale’ler Gelibolularla 90.000 yiğidimizi kardan adamlar yapıp süslediğimiz Sarıkamışların destanıdır.
      Bu vatan, tek bir ferdi kalmayan, en son erinin de sancağı yere düşürmemek İçin, çalılara takarak şehit olup Allah’a (cc.) kavuşmak, Cennet de Resulullah’la buluşmak İçin canını verip, Türk’ün destanını yazan 57. Piyade Alayının kanının, canının mirasıdır...
      Bu vatan, Bedirde melekler ordusuyla desteklenen Hz. Muhammet (s.a.v.) ordusu gibi Çanakkale’de melekler ordusuyla desteklenen Mehmet’in mirasıdır… 
      Bu vatan düşman donanmasının ilerleyişi karşısında kendinden geçip gözyaşları içinde “ALLAH’IM, ALLAH’IM! BENDEN KUVVETİNİ ESİRGEME …” deyip 210 okkalık yaklaşık 215 kiloluk top mermisini kucakladığı gibi “YA ALLAH, BİSMİLLAH “diyerek namluya süren ve o mermiyle İngilizlerin “OCEAN“ zırhlısını denizin dibine yollayan Seyit Onbaşının alnının teri, gözünün yaşı, kemiklerinin çatırtısının mirasıdır.       Vatan, uğrunda ölmesini bilenler oldukça vatandır.
      ” Vatan, sıhhate benzer, değeri kaybedilince anlaşılır” denilmiştir.
      Vatan sevgisi aşk gibidir, tarif edilmez yaşanır. Şairimiz diyor ki;

      Yurt ve şeref uğrunda sen seril de toprağa 
      Varsın hiçbir dudakta anılmasın er-adın!
      Kan sızarak göğsünde huzura varınca
      Izdırabı dinecek belki o gün Kürşad’ın...

        TURAN TOK/Yakakent Kozköy