18 Ekim 2026 - Pazar
ÖN YARGILAR, YARGI OLURSA; EMPATİ KURULAMAZ...
ÖN YARGILAR, YARGI OLURSA; EMPATİ KURULAMAZ...
Yazar - Murat Kaya
Okuma Süresi: 5 dk.
175 okunma
Murat Kaya
-
ÖN YARGILAR, YARGI OLURSA;
EMPATİ KURULAMAZ...
"Ön yargılarından kurtulamayanlar,hiç bir insanı anlayamaz.
Fikrini değiştiremeyen ,hiç bir şeyi değiştiremez."( B.Shaw)
Kendi doğrularında katı bir şekilde direnen,yeni bilgileri öğrenmeye,bakış açısını geliştirmeye kapalı olan kişi/kişiler;" öğrenmeyi öğrenme" yolculuğundan uzaklaşır.
Bu durumda olan kişi/ kişiler,önce kendisinde/çevresinde/hayatında kalıcı bir dönüşüm yaratamazlar.
Sonuçta,süreçte YETKİNLİK, etki alanınız kadar YOL alır.
Bilinir ki anlattıklarınız kadar değil anlaşıldığınız kadarsınız
ÖN YARGI ,insanı anlamanın önündeki en büyük engeldir.
EMPATİ erdemini, önyargı ortadan kaldırır...
Ben(ego), insanı " dediğim dedik" anlayışı içinde;" en doğru ben düşünürüm" yanılgısına yönelterek;ortak aklı/farklı düşüncelere saygıyı,ortadan kaldırır...
Bu durum," aşırı yetkinlik",ruh haline evrilerek; toplumsal bağları/dostlukları/ YOL arkadaşlığını, kökünden sarsar ve iletişim engeli ile/
GÜVENSİZLİK yaratır...
İnsanın,her konuda en bilgili/en haklı/en yetkin olduğunu düşünmesi; çevresindeki insanları değersizleştirir. Benim gibi düşünmeyen,benimle yol yürümeyen,benim dediklerimi doğrulamayan,yanımda olmayanları, yok saymak DEMOKRATİK OLGUNLUĞU, karşısındakini anlamayı ortadan kaldırır.
YOL arkadaşlığı,aynı amaca yönelik emek verilen dostluk, ancak ve ancak karşılıklı anlayışla/farklı düşüncelere saygı ve empati ile varolur...
Birisi sürekli kendi doğrularını dikte ettiğinde;karşı tarafın duygu-düşünce-fikirlerini /deneyim ve emeklerini ortadan kaldırıp,değersiz kılar. Bu durum hiç kimseye yarar sağlamaz.
Ve böylece,pozitif iletişim/ortak akıl/paylaşım/yok olur.
Gerçek YOL arkadaşlığı; insanların, birbirinin yanında; olduğu gibi,açık sözlü,özgür fikirli,maskesiz ve eksikleriyle
VAR OLABİLMEKTİR...
Kendini her zaman hatasız,
en yetkin gören biri, diğer insanları sadece "yargılar", güven bağını koparır.
Oysa ki günümüzde her insanın aradığı;anlamak, anlaşılmak ve güvendir.
Bireysel ego ,önyargıyı besledikçe; toplumsal düzeyde " kolektif körlük" oluşur. Fikirlere tahammül edemeyen topluluklar,ortak paydada buluşamazlar...
Ortak aklın yerini, ön yargılar aldığında toplumsal dayanışma ortadan kalkar...
Böylesi ilişkiler içinde;
Kurtuluş yok tek başına/Ya hep beraber ya hiç birimiz/ demenin manası da olmaz!
Gerçek bilgelik, her şeyi bilmek değil her an yeni bir şey öğrenebileceğinin farkında olabilmektir.
Farklılık yaratmak,farkındalık bilincinin düzeyi ile oluşur.
Yapıcı iletişim donanımından yoksun olanlar,sürekli "haklı çıkma" psikolojisi içinde kalıp, empatiyi yok ederler.
Oysa ehil insan; ortak aklı, kendi aklı ile yoğurup, BEN kültürünü, BİZ kültürü içinde taçlandırır.
Her insanın kendince doğruları/değerleri/yaşama bakış açısı/mücadelede öngörüleri/fikirleri vardır ki olmalıdır.Fakat aynı zamanda her insan önce kendisini eleştirmeyi /öz eleştirisini yapabilmeyi de öz saygı gereği kendisiyle bütünleştirmelidir.
Aynı amaçlar için YOL alırken,
ilişkilerde başarıyı belirleyen; "hedefin büyüklüğünden " çok
aynı YOLU yürüyenlerin birbirlerinin farklı fikirlerine, ne kadar değer verdikleridir.
Kolektif emeğin içinde; kendin doğrularını dayatmak, haklılık hali değil ORTAK EMEĞE en büyük haksızlıktır.
İnsanlar, bulundukları toplumsal yapı/örgütsel ilişki içinde değer gördükçe/ait olma duygusunu pekiştirerek,
ilişkilerinde aktif katılımcı olurlar...
Üstenci bakış,ben bilirim,ben haklıyım tarzı; insanları ilişkilerde ötekileştirir ki hiç bir yarar sağlamaz.
Elbette ortak amaçlı örgütlenme yapısında; bir araya gelen her bir bireyin,
"geçmişi/yetkinliği/bilinç düzeyi/olayları kavrama ve yorumlama yetisi/ beklentileri farklı olabilir.Bu durum zenginlik olarak ele alınıp "ortak akla" dönüşürse sinerji oluşur.Aksi durumda,çatışma zemini oluşturur...
Biriken kırgınlıklar,bastırılmış öfkeler barındıran ilişkiler ile YOL alınmaz, YOLDAŞLIK HUKUKU da oluşamaz...
Onun içindir ki ortak amaç için emek verenlerin; birbirine saygı içinde davranıp ,bir birini değerli görmesi gerekir.
Birbirine çok şey anlatanlar değil; bir birini içten/samimi anlayanlar YOLU yüceltir, YOLDAŞLIĞA değer katar.
Emek değersizleşir ise ilişkilerde ;"anlama/anlayış/aidiyet duygusu yok olur ki YAN YANA gelinmez...
Oysa toplumun tüm kesimleri ile YAN YANA gelerek ancak birleşik halk muhalefeti yaratılacağı unutulmamalıdır.
Bilinmeli ki geçici başarılarla, kalıcı sonuçlar oluşmaz...
Gerçek başarı, birilerinin değerleri ile hizaya girmeden; herkesin özgür iradesinin, ortak akla dönüştürülmesidir.
ÖN YARGISIZ halde,EMPATİ kurarak yol alınırsa;
ÖZGÜR TÜRKİYE ,
ÖZGÜR GELECEK hedefine ulaşabiliriz...
18 Ekim 2026/Davutlar
Murat KAYA/EĞİTİMCİ
Yorumlar (0)
Tüm Yazıları
